بيان آيهء 98 - 99 لغت علم : حالتى است كه به انسان اطمينان و آرامش مىبخشد . در حقيقت ، معناى آن اعتقاد صحيح به چيزى از روى اطمينان است . « رؤيت » نيز به همين معنى است ، با اين تفاوت كه : علم همهء جهات امرى را معلوم ميدارد لكن « رويت » تنها از يك جهت ، امرى را مشخص مىسازد . عقاب : زيانى است كه از روى استحقاق ، همراه با خفت و اهانت ، دامنگير انسان مىشود . علت اينكه « عقاب » گفته‌اند ، اين است كه بدنبال و « عقب » گناه ، به سراغ انسان مىآيد . مغفره : پوشيدن گناه و بر طرف كردن كيفر آن . رسول : از ارسال به معناى فرستادن ، فرستاده . فرق بين « رسالت » و « نبا » اين است كه : « نبا » خبر دادنى است كه توقع اطاعت ، با آن نيست ، بر خلاف رسالت ، كه خبر دهنده انتظار دارد كه از او اطاعت كنند . بلاغ : رسيدن معنى به ديگرى ، و در اينجا مقصود اين است كه تهديدهاى الهى به مردم ابلاغ شود . اين كلمه ، به معناى كفايت نيز هست . مقصود در آيات پيش خداوند ، يك سلسله از احكام و مقررات دينى را بيان كرد . اكنون مردم را وعده و وعيد داده ، مىفرمايد : اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ : بدانيد كه كيفر خداوند نسبت به گنهكاران ، سخت است . وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ : و خداوند نسبت بمردم تائب و مطيع ، آمرزگار و رحيم است .